19. Een bikkel

Dat Monty een stoer hondje is, wisten we al. Met het chippen -hij was net zes weken oud- gaf hij geen kick, op school durft hij rennende leerlingen met een blaf en een kwispel rustig te corrigeren, bij de trimsalon laat hij zich met gemak gedurende twee uur van zijn klitten ontdoen, hij stuitert onbevreesd met 40 km/h over het Haringvliet…

En dan overnacht ons pluizebolletje voor de eerste maal in een echt hotel. Het gaat perfect. Op de hotelkamer gromt en blaft hij maar één keer naar zijn spiegelbeeld: is er nóg een hondje op de kamer? In het restaurant klinkt er een klein blafje als er andere honden voorbij wandelen. Maar verder laat Monty zien dat hij een ontspannen beestje is. Het hotel ligt midden tussen de bossen. We gaan dus op pad voor een stevige wandeling. Twee en een half uur later zijn we blij dat we het hotel weer hebben gevonden. Monty nog steeds vrolijk en met een tak tussen z’n tandjes. Wat een bikkel!

Twee dagen later loopt Monty met een nieuw mode accessoire rond: een prachtige blauwe opblaaskraag. Na een kleine medische ingreep is het voorlopig rustig aan doen en vooral uitkijken dat zijn wondje goed geneest. Monty mag niet rennen en absoluut het water niet in. En juist met dit prachtige zomerweer zouden we het waterratje een enorm plezier doen met een duik in zee…

Maar Monty laat zich niet kennen. Met zijn blauwe kraag trots om zijn nek, lukt het hem prima zich te vermaken. Er drentelt een vrolijk hondje over het dek, met steeds weer andere speeltjes en stoeiend met de trossen. Nog een paar daagjes geduld, dan mag hij alles weer. Bovendien gaat Monty dan voor het eerst op zomervakantie!

%d bloggers liken dit: